PARTICIPATIEWET

In het Regionaal Intersectoraal Autisme Netwerk (RIAN) werken partijen samen die in de regio Zuid Holland Noord & Midden Holland zorg en ondersteuning bieden voor mensen met autisme. Hierbij wordt levensbreed gewerkt, dus naast zorg is er ook samenwerking met betrekking tot onderwijs, werk en vrije tijd/sport. De grote transities in zorg, ondersteuning en onderwijs bieden nieuwe kansen voor betere oplossingen, maar zorgen helaas ook voor nieuwe drempels. In onze regio komen wij regelmatig knelpunten tegen die om aandacht vragen. Hieronder staan een aantal actuele knelpunten die in de praktijk met betrekking tot de Participatiewet regelmatig te zien zijn.

Loopt u als hulpverlener, persoon met autisme, ouder/begeleider hier tegenaan, neem contact met ons op. Wij hebben contact met een aantal gemeenten binnen het gebied waar Rian actief is en kunnen, indien u dit wenst- contact opnemen met deze of andere gemeenten in de regio Holland Rijnland, Midden-Holland en de Haaglanden.

KNELPUNTEN PARTICIPATIEWET:

  • Ontbreken van een autisme vriendelijke aanpak
    Er zijn steeds meer aanvragen voor burgers met autisme die een arbeidstraject en of jobcoaching nodig hebben naar betaald werk. Omdat gemeenten geen onderscheid meer* maken in doelgroepen krijgen Sociale Werkvoorzieningen veruit de meeste normaal en hoog begaafde mensen met autisme toegewezen, om te bemiddelen naar betaald werk. Deze groep mensen valt relatief vaak uit op de sociale werkplaats vanwege bijvoorbeeld het gebruik van groepsdetachering of groepssollicitatietrainingen. Het functioneren en leren in groepsverband is voor mensen met autisme uitermate lastig en dus niet adequaat. Mensen met autisme hebben iets anders nodig dan de oude WWB doelgroep. Na uitval zijn deze mensen soms langere tijd buitenbeeld, met als gevolg dat als de zorg en ondersteuning wordt opgestart er al veel leed is geschied en resulteert in onnodig langdurige (en kostbare) trajecten.
    *Terwijl het UWV voor mensen met autisme in het verleden een speciale gunning had.
  • Gebrek aan keuzevrijheid
    Omdat de meeste gemeenten maar met een zeer beperkt aantal aanbieders contracten heeft gesloten, kunnen mensen met autisme nu vaak niet terecht bij de aanbieders waar wél noodzakelijke autisme expertise voor handen is. Binnen de WMO en ambulante begeleiding wordt ervoor cliënten met autisme een steeds groter beroep gedaan op re-integratie door de ambulant begeleiders, terwijl dit een ander specialisme is.
  • Schoolverlaters vallen tussen wal en schip
    Jongeren met autisme die van school komen, bijvoorbeeld vanuit het Voorgezet Speciaal Onderwijs, vallen in een gat. De structuur die mensen met autisme nodig hebben en die school tot dan toe bood, is namelijk weggevallen. De stappen naar het vinden , maar ook zeker het behouden, van werk zijn voor deze mensen zeer moeilijk zelfstandig uit te voeren. Bovendien zijn ze minder in beeld bij gemeente en andere instanties omdat ze nog bij hun ouders wonen en geen uitkering ontvangen. Deze jong volwassenen zien we terug in begeleidingstrajecten binnen de WMO.

De belangrijkste reden waarom problemen rondom mensen met autisme ontstaan en niet (snel genoeg) worden opgelost is enerzijds het gebrek aan kennis over wat autisme is en welk ontwikkelings- en participatieperspectief mensen met autisme hebben en anderzijds onvoldoende gevoel van urgentie om (soms kleine) effectieve veranderingen specifiek voor deze groep mensen mogelijk te maken.

Om ook burgers  met autisme de kans te bieden zich maximaal te ontwikkelen en te participeren in de maatschappij moeten we soms onderbouwd afwijken van algemeen gestelde eisen en doelen. Met alleen een focus op de‘gemiddelde’ burgers zijn mensen met autisme, maar ook onze samenleving als geheel, niet gediend.

PARTICIPATIEWET EN STUDIEKOSTENTOESLAG

De individuele studietoeslag is een vorm van bijzondere bijstand binnen de Participatiewet. Deze toeslag is bedoeld voor mensen met een arbeidshandicap die volgens de regering een extra steuntje in de rug nodig hebben om te gaan studeren, omdat het voor deze mensen moeilijk is om de studie te combineren met een bijbaan. De aanvraag loopt via de gemeente die ook de hoogte van de toeslag bepaald. Na een keuring via het UWV wordt vervolgens vastgesteld of iemand er wel of geen recht op heeft. Informatie over de regeling, kunt u hier vinden!

Omdat de hoogte van de uitkering binnen gemeenten nogal uiteen loopt en soms erg laag is, is een groep jongeren hier tegen in actie gekomen. Lees hier voor meer info, over de actie en verschillen in hoogte toeslag. En lees hier voor de uitkomst van de actie!

Hiernaast bestaat overigens ook een profileringsfonds voor studenten binnen het hoger onderwijs die door bijzondere omstandigheden studievertraging op(ge)lopen hebben. Klik hier, voor meer informatie.